De baasjes vertellen deel 4

Geplaatst op

Odi over Meagan en Judy

Meagan en Judy: 2 kleine, lieve zusjes van 5½ jaar.

Meagan is een relaxed hondje, heel rustig en altijd blij. Maar als ze iets mag doen, dan gaat ze er ook voor de volle 100% voor.
Ze is het grote voorbeeld voor Jace en Judy, ze vindt alles leuk, alles gezellig en alles goed. Ze is nergens bang voor. Heeft een eigen willetje, maar dat is juist haar charme. Je kunt gewoon niet kwaad worden op dit knuffelhondje.

Judy woont pas 2½ jaar bij ons, ze is een volle nestzus van Meagan. Wat zijn we blij dat ze bij ons is komen wonen. We wilden zo graag nog een hondje van de fokker van Meagan, maar zij fokken sinds enkele jaren niet meer. En toen werd Judy aan ons aangeboden en dat konden we dus niet afslaan. Judy is onze workaholic, altijd staat ze klaar om iets voor je te doen. Het is een afwachtend hondje, dat heel graag commando’s krijgt. Wat je van haar vraagt, voert ze perfect uit. Maar het allerliefste gaat ze naar onze schapen.

No trespassing

Kim over Abby en Fan

Abby – Mijn kleine cadeautje.
Woensdagnacht ging ik teleurgesteld naar bed. Ik stond als derde op de lijst, en er waren zeven reuen en maar één teef geboren. Er was geen pup voor mij bij.
De volgende ochtend werd ik gebeld door de fokker. Er was onverwachts nog een pup geboren, een teefje, er waren er nu twee. En een van de teefeigenaren had besloten een reu te nemen. Ineens stond ik tweede op de lijst, er was een teefje bij voor mij.
Het nakomertje, het cadeautje, mijn Abby.

Fan – Onverwacht gewenst
“Er is een nestje geboren hier in de buurt.” zei Lute.
“Ouders werken bij de schapen. Zullen we gaan kijken?” vroeg hij.
Na een snelle check van de stambomen besloot ik dat je het erger kon treffen, dus de volgende dag zaten wij tussen de puppen op de grond.
“En? Welke wil je?” vroeg ik.
“Die daar, onder de tafel.” wees Lute.
Ik keek hem aan. “Die heb ik nog niet gezien?”
“Dat hoeft ook niet. Ze is tijdens het koffiedrinken bij mijn voeten komen liggen niet meer weg gegaan. Ze hoort bij mij.”

A little break

Maria over Jake

Jake en ik zijn in de afgelopen jaren een geweldig team geworden!
We hebben gevochten, gestreden en allebei overwonnen!
Er was rust en vertrouwen.
Een zwaar moment in ons leven heeft ons veel geleerd.
Jake was snel moe en hij veranderde.
Een echo werd er gemaakt en ik moest afscheid nemen van hem. Jake zou leverkanker hebben.
Het was alsof ik de zon niet meer zag schijnen.
Maar ik wist dat ik mijn angst voor ziekte en de dood moest aanpakken.
Ik zou er zijn voor Jake en uiteindelijk zou Jake me aangeven wanneer het genoeg
zou zijn. Door de tijd heen werd hij juist weer actiever. Opnieuw een echo gemaakt en de
dierenarts stond voor een raadsel! Jake was nog niet van plan om van ons heen te gaan.!
Alles was prima in orde! Een wonder ..? Voor ons in ieder geval wel!
Ondanks de pijn en onzekerheid is dit niet voor niets gebeurd..we are stronger than ever!

(19) Maria & Jake

Anne over Noa

Noa is mijn nu 10 maanden jonge Border. Hoog op haar poten, slank en een prachtig koppie met twinkelende ogen. Altijd energie, ietwat afwachtend naar vreemden, maar eenmaal bekend vaak niet meer te houden van enthousiasme. Erg onderdanig waardoor ze het met vrijwel alle honden goed kan vinden, maar niets zo leuk als een andere Border natuurlijk. Ze is heel leergierig, samen leren we van elkaar. En als ze dan eenmaal moe is, is het ook nog eens een heerlijke krielkip.

(23) Anne & Noa

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s